कैफियत

मज संपतात जेथे आसवे न्या कुणी
मी संपलो तरीही आसवे मज द्या कुणी

अपराध काय माझा मी झेलतो सरींना
समजून थेंब माझी आसवेही घ्या कुणी

डोळ्यांस बिंब माझ्या माझेच का रुचेना
नजरांस आज माझ्या नजरांतूनी पोळा कुणी

अस्पृश्य मीच वाटे हातांस काय माझ्या?
श्वासांस अस्तरे ही हलके अशी उसवा कुणी

कसल्या उरी दिल्या रे रक्ताळ वेदना तू
त्या वेदना अणि ते काळीजही नेता कुणी??

हो दीन आज आहे दारी तुझ्या जरी मी
हे दान आसवांचे सांगेल का मजला कुणी?