Friday, 24 April 2015

माझी अपूर्ण कविता

सर येई सर अवचित जाई
माझी अपूर्ण कविता
रित्या ओंजळी रीती तुझीही
अपूर्ण माझी कविता

त्या उरल्या शब्दांपुरती,
उरल्या त्या भासांपुरती
धृवपदावर संपून जाई
माझी अपूर्ण कविता

हातांमधल्या हातांसाठी,
कधी कधी सोडवणाऱ्याची
मला ओंजळी भरणारी ही
माझी अपूर्ण कविता

उगाच उरते माझ्यासाठी
सुकलेल्या पानांची ती सर
सहज हसावे स्वतःस नंतर
भकास शब्दांची अन् ओसर

पुन्हा बघावी स्वप्नं कोवळी
इन्द्रधनु अन् बहर वसंती
काट्यांचेही करून लेणे
हसणारा वैशाख वसंती

लाचार खुळी, पाउलवेणी
अखंड चालत माझी कविता
अनंत आशा धरुन उरातून
अखंड स्फुन्दत माझी कविता

मरणानंतर ज्याची त्याला
अपूर्ण तरीही त्याची कविता
शेवटच्या वळणावर माझ्या
शेवटची माझी ही कविता

Tuesday, 21 April 2015

कातरवेळ

स्वर इतुके शांत झाले शब्दांचा दर्प निमाला          
त्या भयाण कातरवेळी अबोलण्यास अर्थही आला

जगण्याचे कारण तुटले जन्माची फुटकी माळा
मृत्युही निष्ठुर होता उंबऱ्यातून हसलेला
                                 
त्या विरक्त आशा उरल्या क्रंदनांत मिसळून गेल्या
अश्रुंच्या कितीक भेटी पाठवून मी थकलेला

पाऊल पडेना पुढचे वाटांचा छंद जडेना
सवयीच्या वाटांवर मी पत्त्यापुरता असलेला

मी निपचित प्रश्न उद्याचा श्वासांसह संपवलेला
प्रश्नांच्या पल्याड उरलो, चेहरा तुझाच दिसलेला

तू हसता हसता माझ्या पुसल्यास खुणा पायांनी
संवाद एकटा होता माझा तुझ्यात नसलेला

Wednesday, 15 April 2015

तुझ्या गावची वाट

या झाडांच्या पल्याड
तुझ्या गावची वाट जाते

ओली पुसट सांज होते
तिथेच...
तुझ्या गावची वाट जाते

रेंगाळतात पावलं, पावलं शोधत
शोधत शोधत संपते वाट
तुझं गाव तरीही पुढे
उरुन राहते उगाच वाट

तुझ्या गावची वाट जाते

अनोळखी वाटा, वळणं
डोळ्यांतल्या, रस्त्यांच्या
बेवारस कडा
सहज वाटांशी ओळख होते

तुझ्या गावची वाट जाते

आकाश पांघरतं
क्षितिजाची विरुन गेलेली झालर
वाटेतच नीज
विसावते

तुझ्या गावची वाट जाते

तुझ्या शुष्क गावात
कसं ग जगतात
आठवणींच्या नाजुक वेली??
माझी सर त्यांची होते

तुझ्या गावची वाट जाते

Thursday, 2 April 2015

गौतम

रणवाद्यांचा भर ओसरला
षड्ज उगाचच विरुन गेला

     वटवृक्षाच्या छायेखाली

     जरा उमगला विरुन गेला

मौनात कळला अधिक उणा

पुन्हा विसरला विरुन गेला

      जपलेला जो माणूस त्याने

      जरा हरवला उरुन गेला

अगण्य थडगी माणुसकीची

तशातही तो स्मशान झाला
     
     तमातही आसवे तयाची
     चैतन्याच्या प्रकाशमाळा