माझी अपूर्ण कविता

सर येई सर अवचित जाई
माझी अपूर्ण कविता
रित्या ओंजळी रीती तुझीही
अपूर्ण माझी कविता

त्या उरल्या शब्दांपुरती,
उरल्या त्या भासांपुरती
धृवपदावर संपून जाई
माझी अपूर्ण कविता

हातांमधल्या हातांसाठी,
कधी कधी सोडवणाऱ्याची
मला ओंजळी भरणारी ही
माझी अपूर्ण कविता

उगाच उरते माझ्यासाठी
सुकलेल्या पानांची ती सर
सहज हसावे स्वतःस नंतर
भकास शब्दांची अन् ओसर

पुन्हा बघावी स्वप्नं कोवळी
इन्द्रधनु अन् बहर वसंती
काट्यांचेही करून लेणे
हसणारा वैशाख वसंती

लाचार खुळी, पाउलवेणी
अखंड चालत माझी कविता
अनंत आशा धरुन उरातून
अखंड स्फुन्दत माझी कविता

मरणानंतर ज्याची त्याला
अपूर्ण तरीही त्याची कविता
शेवटच्या वळणावर माझ्या
शेवटची माझी ही कविता