तुझ्या गावची वाट

या झाडांच्या पल्याड
तुझ्या गावची वाट जाते

ओली पुसट सांज होते
तिथेच...
तुझ्या गावची वाट जाते

रेंगाळतात पावलं, पावलं शोधत
शोधत शोधत संपते वाट
तुझं गाव तरीही पुढे
उरुन राहते उगाच वाट

तुझ्या गावची वाट जाते

अनोळखी वाटा, वळणं
डोळ्यांतल्या, रस्त्यांच्या
बेवारस कडा
सहज वाटांशी ओळख होते

तुझ्या गावची वाट जाते

आकाश पांघरतं
क्षितिजाची विरुन गेलेली झालर
वाटेतच नीज
विसावते

तुझ्या गावची वाट जाते

तुझ्या शुष्क गावात
कसं ग जगतात
आठवणींच्या नाजुक वेली??
माझी सर त्यांची होते

तुझ्या गावची वाट जाते