भास

पुन्हा पावलांचे तुझ्या भास व्हावे
अशा सांजवेळी तुला आठवावे

ऋतु सांजवेडा निशेने झुरावे
मला चंद्र नाही तुला आठवावे

कळी लाजूनी चुंबता चूर व्हावी
जणू लाजरी स्पर्शुनी तू मिटावे

आता सांज झाली कुणी दूर नाही
तुझी गाज लाटांत, हरवून जावे

कुणा पाखरांच्या शीळा जीवघेण्या
तुझे नाव त्यांना कसे काय ठावे

तुला थांबता सावली ना किनारी
तरी ते शराबी तुझे भास व्हावे